Wprawdzie Halloween nie należy do tradycji polskiej, ale jest silnie zakorzenione w tradycji anglosaskiej i warto wiedzieć skąd się wzięło.

Halloween wywodzi się ze starożytnego celtyckiego święta Samhain (wymawianego sou-en). Celtowie, żyjący 2 tysiące lat temu na terenie dzisiejszej Irlandii, Wielkiej Brytanii i północnej Francji, za początek nowego roku uznawali dzień pierwszego listopada. Dzień ten oznaczał koniec lata i zbiorów i początek ponurej, mroźnej zimy; okresu roku często kojarzonego ze śmiercią. Celtowie wierzyli, że w noc poprzedzającą nowy rok granice między światem żywych i zmarłych zacierają się. Wierzyli, że w noc 31 października, kiedy to celebrowali Samhain, duchy zmarłych powracały na ziemię, by sprawiać kłopoty i niszczyć zbiory. Jednak obecność duchów pomagała druidom, celtyckim kapłanom, przepowiadać przyszłość. Dla ludu całkowicie zależnego od sił przyrody te przepowiednie były źródłem otuchy i nadziei podczas długiej trudnej zimy.

Podczas święta Samhain Celtowie rozpalali wielkie święte ogniska, wokół których ludzie gromadzili się, aby składać swoim bogom ofiary z zebranych plonów i zwierząt. Podczas obchodów Celtowie zakładali przebrania, zwykle ze zwierzęcych głów i skór i wróżyli sobie nawzajem. Po zakończeniu uroczystości przenosili ogień ze świętych ognisk do swoich domów, aby ponownie rozpalić wcześniej wygaszone domowe ogniska. Wierzyli, że ten święty ogień będzie ich chronił w czasie nadchodzącej zimy.